maart 2008
RSS
Overzicht van artikelen >
Op het web wordt heel wat afgebabbeld. In blogs, maar ook op fora, persoonlijke twitters en andere social networking sites als Facebook, Hyves, LinkedIn etc. Er wordt enorm veel gekletst!. Maar stel je voor dat dat gebeurt in een land met meer dan 210 miljoen internetgebruikers, waar de televisie een nog grotere ellendebuis is dan bij ons en iedereen op zoek is naar vertier... dan wordt er nog meer gekletst. Moderne marketeers hebben voor dat geklets een woord: buzztalk.
Als eigenaar van een naam en bijbehorend produkt wil je graag weten wanneer, waar, door wie en vooral hoe er over je wordt gekletst . Is het positief of is het negatief? En wellicht er je aanbod op aanpassen... Er is weinig fantasie voor nodig om te bedenken dat je hiermee heel nieuwe wegen voor de marketing-communicatie opent. Dat begint met het verzamelen van al deze openbaar toegankelijke data en ze statistisch presentabel te maken. Zoiets doet bijvoorbeeld Nielsen al met hun Buzzmetrics maar zij focussen daarbij niet op de Chinese markt. En dat terwijl er online meer Chinees wordt gekletst dan niet-chinees! Dit gat in de markt is Sam Flemming ingesprongen met CIC Data.
De utidaging is : hoe bereik je de IWOM wereld? Want simpel een persberichtje ernaartoe sturen werkt niet echt. Voor wie dit interesseeert zijn er op de CIC site een handvol whitepapers te downloaden.
In China zijn 50 miljoen bloggers actief. Bovendien zijn er 75 miljoen die regelmatig op een of ander forum - vroeger bij ons een BBS - hun mening droppen. Een site als QQ - de grootste Chinese social networkingsite met 50% meer verkeer dan heel Facebook - genereert enorme hoeveelheden IWOM .
Ook een bron van internet-gebabbel in China is bijvoorbeeld Younet, een site waar er lustig op los kan worden gediscussieerd over allerlei produkten. Een cijfervoorbeeld om ons als Tweakers & meuktracker liefhebbers bescheidenheid bij te brengen: op Younet worden oa. 1900 verschillende types mobiele telefoons bediscussieerd en draait men de hand niet om voor 50.000 berichten in één maand alleen al over de Nokia N70!
Omgekeerd zijn er behalve die 50 miljoen regelmatige bloggers in China ook meer dan een handvol beroemdheden die heel veel lezers trekken en die kunnen ook weer reageren op de blogposts. De populairste blogger van China heeft alleen al 135 miljoen lezers!
Gemiddeld brengt de Chinese Netizen 17 uur per week door op het web. Dat is al meer dan de gemiddelde Nederlandse netbewoner, maar dan zijn ze ook nog met ruim 220 miljoen. Dus het absolute aantal uren "internet-aanwezigheid " waarin er gepost kan worden is voor ons van onvoorstelbare ordegrootte. Sam: "There is a potential of 220 million publishers of any information". Probeer daar maar eens als marketeer mee te communiceren.
Dit alles bij elkaar genereert enorme bulten data. Maar data is nog geen informatie
En informatie is wél wat je wilt hebben. Hoe destilleer je dan uit data de gewenste informatie? Dat is in China een dubbele uitdaging. Want niet alleen de taal (karakters vs letters) is anders. Ook het gebruik van taal - en helemaal op het net - is ingewikkelder dan bij ons. Zo blijken Chinezen grote liefhebbers van het verzinnen van afko's, als LOL en RTFM, en nicknames voor personen en produkten. Goeimoggel taal in het Sjienees dus. Dat komt bij ons weliswaar ook voor, maar de ordegrootte is in China wel heel anders. Komt bij dat niet iedereen even zorgvuldig omgaat met spelling...
... hoewel iedereen natuurlijk meteen snapt wat er wordt bedoeld en wat de beoogde betekenis is van de gebruikte uitdrukkingen. Je software - CIC gebruikt vnl eigen software om de IWOM analyse te doen - waarmee je de data analyseert, moet het maar net snappen dat een "Ford Focus" ook als "FKS" kan worden aangeduid. Bovendien kan dan de term Ford Focus in Chinese karakters zijn en FKS in het ons bekende letterbeeld. Kortom: menselijke ingrepen zijn bij het analysetraject onmisbaar.
Nog een bron van inkomende IWOM data komt door het fenomeen "teambuying" . Eigenlijk een soort omgekeerde veiling a la marktplaats of Ebay... Stel: je wilt een BMW 325i kopen. Maar in je eentje krijg je weinig korting. Dan verzamel je via het web collega inkopers en ga je gezamenlijk naar BMW: "Doet u ons 257 325i's en wat geeft dat aan korting?" Binnen zo'n gelegenheids-inkoopvereniging wordt heel wat afgeleuterd over de te verwachten file-aanvulling! En al dat gepraat is weer IWOM rijp voor analyse.
CIC helpt klanten als Pepsi en Nike niet alleen met het verzamelen van IWOM data maar juist met de analyse ervan. In de gehele wereld - en daar hoort China ook toe - heeft de ontvanger van de boodschap een enorme overload aan commerciële boodschappen te verwerken. Overal staat reclame. Langs de lijnen van het voetbalveld, op de trapleuning van de metro, in de pisbak van de muziektempel, op de stoeptegel voor je huis. Overal is information overkill en sluiten we ons ervoor af. Maar als we wat gaan kopen willen we wel graag zekerheid. De vraag is dan: wie vertrouw je het meest? En dan blijken Chinezen bijzonder verwant met de argwanende - Onsbenzuunig- 'Ollander: 78% geeft aan de aanbevelingen van een andere consument het meest te vertrouwen. En vrijwel alle andere bronnen van (commercieel relevante) informatie te wantrouwen. Moeten we nu ontdekken dat wij eigenlijk meer Chinees zijn dan ons lief is?
Hier nog een foto van een game-developester met posters in haar booth die hier problemen zouden veroorzaken:
(Red: meer foto's van Cic van de hand van Douwe Fokkinga vind je hier)
p.s. als je het alleraardigste filmpje van Vincent Everts nog niet gezien hebt: klik hier
IWOM in China
Geplaatst op 31-3-2008 17:14 door Ernst FuldCic Data is opgericht door Sam Flemming, een Amerikaan die sinds een jaar of tien in China woont en de US achter zich heeft gelaten. Cic - spreek uit "See I see" voor een Engelsman - houdt zich bezig met IWOM in ChinaInternet Word Of Mouth: Know who is talking what, when and where
Op het web wordt heel wat afgebabbeld. In blogs, maar ook op fora, persoonlijke twitters en andere social networking sites als Facebook, Hyves, LinkedIn etc. Er wordt enorm veel gekletst!. Maar stel je voor dat dat gebeurt in een land met meer dan 210 miljoen internetgebruikers, waar de televisie een nog grotere ellendebuis is dan bij ons en iedereen op zoek is naar vertier... dan wordt er nog meer gekletst. Moderne marketeers hebben voor dat geklets een woord: buzztalk. Als eigenaar van een naam en bijbehorend produkt wil je graag weten wanneer, waar, door wie en vooral hoe er over je wordt gekletst . Is het positief of is het negatief? En wellicht er je aanbod op aanpassen... Er is weinig fantasie voor nodig om te bedenken dat je hiermee heel nieuwe wegen voor de marketing-communicatie opent. Dat begint met het verzamelen van al deze openbaar toegankelijke data en ze statistisch presentabel te maken. Zoiets doet bijvoorbeeld Nielsen al met hun Buzzmetrics maar zij focussen daarbij niet op de Chinese markt. En dat terwijl er online meer Chinees wordt gekletst dan niet-chinees! Dit gat in de markt is Sam Flemming ingesprongen met CIC Data.
De utidaging is : hoe bereik je de IWOM wereld? Want simpel een persberichtje ernaartoe sturen werkt niet echt. Voor wie dit interesseeert zijn er op de CIC site een handvol whitepapers te downloaden.
In China zijn 50 miljoen bloggers actief. Bovendien zijn er 75 miljoen die regelmatig op een of ander forum - vroeger bij ons een BBS - hun mening droppen. Een site als QQ - de grootste Chinese social networkingsite met 50% meer verkeer dan heel Facebook - genereert enorme hoeveelheden IWOM .
Ook een bron van internet-gebabbel in China is bijvoorbeeld Younet, een site waar er lustig op los kan worden gediscussieerd over allerlei produkten. Een cijfervoorbeeld om ons als Tweakers & meuktracker liefhebbers bescheidenheid bij te brengen: op Younet worden oa. 1900 verschillende types mobiele telefoons bediscussieerd en draait men de hand niet om voor 50.000 berichten in één maand alleen al over de Nokia N70!Omgekeerd zijn er behalve die 50 miljoen regelmatige bloggers in China ook meer dan een handvol beroemdheden die heel veel lezers trekken en die kunnen ook weer reageren op de blogposts. De populairste blogger van China heeft alleen al 135 miljoen lezers!
Gemiddeld brengt de Chinese Netizen 17 uur per week door op het web. Dat is al meer dan de gemiddelde Nederlandse netbewoner, maar dan zijn ze ook nog met ruim 220 miljoen. Dus het absolute aantal uren "internet-aanwezigheid " waarin er gepost kan worden is voor ons van onvoorstelbare ordegrootte. Sam: "There is a potential of 220 million publishers of any information". Probeer daar maar eens als marketeer mee te communiceren.
Van data naar hapklare brokken
Dit alles bij elkaar genereert enorme bulten data. Maar data is nog geen informatie
En informatie is wél wat je wilt hebben. Hoe destilleer je dan uit data de gewenste informatie? Dat is in China een dubbele uitdaging. Want niet alleen de taal (karakters vs letters) is anders. Ook het gebruik van taal - en helemaal op het net - is ingewikkelder dan bij ons. Zo blijken Chinezen grote liefhebbers van het verzinnen van afko's, als LOL en RTFM, en nicknames voor personen en produkten. Goeimoggel taal in het Sjienees dus. Dat komt bij ons weliswaar ook voor, maar de ordegrootte is in China wel heel anders. Komt bij dat niet iedereen even zorgvuldig omgaat met spelling...
... hoewel iedereen natuurlijk meteen snapt wat er wordt bedoeld en wat de beoogde betekenis is van de gebruikte uitdrukkingen. Je software - CIC gebruikt vnl eigen software om de IWOM analyse te doen - waarmee je de data analyseert, moet het maar net snappen dat een "Ford Focus" ook als "FKS" kan worden aangeduid. Bovendien kan dan de term Ford Focus in Chinese karakters zijn en FKS in het ons bekende letterbeeld. Kortom: menselijke ingrepen zijn bij het analysetraject onmisbaar.
Nog een bron van inkomende IWOM data komt door het fenomeen "teambuying" . Eigenlijk een soort omgekeerde veiling a la marktplaats of Ebay... Stel: je wilt een BMW 325i kopen. Maar in je eentje krijg je weinig korting. Dan verzamel je via het web collega inkopers en ga je gezamenlijk naar BMW: "Doet u ons 257 325i's en wat geeft dat aan korting?" Binnen zo'n gelegenheids-inkoopvereniging wordt heel wat afgeleuterd over de te verwachten file-aanvulling! En al dat gepraat is weer IWOM rijp voor analyse.
CIC helpt klanten als Pepsi en Nike niet alleen met het verzamelen van IWOM data maar juist met de analyse ervan. In de gehele wereld - en daar hoort China ook toe - heeft de ontvanger van de boodschap een enorme overload aan commerciële boodschappen te verwerken. Overal staat reclame. Langs de lijnen van het voetbalveld, op de trapleuning van de metro, in de pisbak van de muziektempel, op de stoeptegel voor je huis. Overal is information overkill en sluiten we ons ervoor af. Maar als we wat gaan kopen willen we wel graag zekerheid. De vraag is dan: wie vertrouw je het meest? En dan blijken Chinezen bijzonder verwant met de argwanende - Onsbenzuunig- 'Ollander: 78% geeft aan de aanbevelingen van een andere consument het meest te vertrouwen. En vrijwel alle andere bronnen van (commercieel relevante) informatie te wantrouwen. Moeten we nu ontdekken dat wij eigenlijk meer Chinees zijn dan ons lief is?
Hier nog een foto van een game-developester met posters in haar booth die hier problemen zouden veroorzaken:
(Red: meer foto's van Cic van de hand van Douwe Fokkinga vind je hier)
p.s. als je het alleraardigste filmpje van Vincent Everts nog niet gezien hebt: klik hier
Reacties
Reageer op dit artikel |
