Ook virtuele machines maken gebruik van virtuele storage controllers. Binnen Hyper-V is te kiezen tussen de IDE- en de SCSI controller. In deze post zal ik de mogelijke keuzes behandelen, met de bijbehorende voor- en nadelen.

Virtuele Storage Controllers
Wanneer er een disk aangeboden wordt aan een virtuele machine binnen Hyper-V, zal deze gekoppeld moeten worden aan een virtuele IDE of SCSI controller.

IDE Controller

Deze optie geeft de mogelijkheid om 4 devices te koppelen. Bij een Windows besturingsysteem houdt dit altijd de boot-disk in, maar vaak wordt er ook gekozen op de CD-/DVD-speler hier aan te koppelen.
Verder maakt de IDE Controller gebruik van een emulatie driver, welke een mindere performance zullen leveren ten opzichte van synthetische drivers.

Er kunnen maximaal 2 IDE controllers aan een virtuele machine toegevoegd worden. Beide controllers kunnen ieder 2 devices koppelen, dus een totaal van 4 disks.

SCSI Controller

Deze optie geeft veel mogelijkheden. Er kunnen maximaal 4 SCSI controllers op een virtuele machine geconfigureerd worden. Iedere SCSI controller geeft vervolgens de mogelijkheid tot het toevoegen van maximaal 64 disks.
Dit betekend 4 SCSI Controllers * 64 disks per controller = 256 disks!
Verder maakt de SCSI Controller gebruik van een synthetische driver, die een betere performance zullen leveren ten opzichte van emulatie drivers.

Maar het “coole” is dat er in sinds Windows Server 2008 R2 de mogelijkheid is om een SCSI disk “hot-add” toe te voegen aan een machine.
Dit betekend dat, als het besturingsysteem binnen de VM het ondersteund, er een disk aan een virtuele machine toegevoegd kan worden zonder de virtuele machine uit te hoeven zetten! Zo is de opslagcapaciteit binnen een VM eenvoudig te vergroten.

Zelf gebruik ik deze optie veel voor het kopieren van grote hoeveelheden data binnen virtuele machines, gezien het kopiëren van disk naar disk binnen een VM aanzienlijk sneller gaat ten opzichte van VM naar VM over het netwerk.
Simpel gezegd “hot-add” ik een disk van VM1 aan VM2, kopieer de data naar een andere disk op VM2, en geeft ik de disk weer terug aan VM1.
Natuurlijk zijn er ook andere manieren om hetzelfde te bereiken, onder andere op storage niveau. Gezien mijn kennis van storage minimaal is, zoals bij vele IT Professionals, doe ik het liever op deze manier zodat ik niet op een storage beheerder hoef te wachten.

Verder gaat het aanmaken van een fixed VHD bij een SCSI controller 3-4 keer zo snel als bij een IDE controller.

Waarom geen SCSI voor de boot-disk?

Een simpele reden; een SCSI disk is een synthetisch device en zal niet onder Windows werken zonder de Hyper-V integratie services die binnen de VM geïnstalleerd zijn. Omdat die integratie services, en dus de VMBUS, nog niet actief zijn als Windows nog niet is gestart, kan er geen gebruik gemaakt worden van een SCSI disk als boot device.

Waar op te letten?

Veel bedrijven die met virtualisatie beginnen, starten met een P2V migratie van fysieke servers naar virtuele servers.
Als de systeem disk/partitie van de fysieke machine meer data bevat als 127GB, dan zal de P2V migratie niet succesvol verlopen.
Omdat de syteem disk een IDE disk moet zijn, kan deze niet meer data bevatten dan 127GB. Dit is iets om goed rekening mee te houden voor de migratie.

Performance
Voorheen werd altijd gedacht dat SCSI disks betere performance leverden ten opzichte van IDE disks. Is dat nog steeds zo? En hoe groot is dat verschil nu eigenlijk?

Om dit te testen heb ik een virtuele machine gebruikt met 2 additionele fixed VHD’s van 30GB, 1 aangesloten op een IDE controller en 1 op een SCSI controller.



Vervolgens heb ik gebruik gemaakt van 2 tools om de performance te monitoren: ATTO Disk Benchmark van ATTO Technology (grafiek 1) en SQLIO van Microsoft (grafiek 2), beide gratis tools.
Na de test 4 uur te laten lopen, zijn er wat verassende gegevens naar boven gekomen.


ATTO Disk Benchmark (klik op afbeelding voor vergroting)


SQLIO (klik op afbeelding voor vergroting)

Zoals te zien, liggen de waardes van de Read/Write acties van beide disks erg dicht bij elkaar en zijn er slechts minimale verschillen zichtbaar. De winst in performance is dus niet meer te halen in het type disk.

Conclusie
Zowel IDE als SCSI controllers hebben ieder hun eigen voor- en nadelen.
Het nadeel dat disks gekoppeld aan de IDE controller niet groter als 127GB kunnen zijn, wordt opgelost door de disk aan de SCSI controller te koppelen. Indien het echter een systeem disk is, dan is dit geen optie.
Voor het opzetten van een omgeving, evenals het migreren van fysiek naar virtueel, is het belangrijk om goed de limitaties in kaart te te hebben zodat bijbehorende probleempunten gevonden kunnen worden.
Hierna kunnen de juiste keuzes gemaakt worden zodat de omgeving soepel werkt en migraties van fysiek naar virtueel niet op deze punten blijven hangen.

Hoewel voorheen nog werd geloofd dat SCSI betere performance gaf ten opzichte van IDE, is dit niet meer het geval binnen virtuele omgevingen. Microsoft heeft het verschil tussen deze opties dermate klein gemaakt, dat de keuze voor de soort disk gebaseerd dient te worden op de andere voordelen die deze keuzes bieden.

Extra
Ben Armstrong (Microsoft) heeft een goede en uitgebreide blog post geschreven over het (geen) verschil qua performance van IDE en SCSI controllers in een Hyper-V omgeving.
Deze post is hier te vinden: http://blogs.msdn.com/b/virtual_pc_guy/archive/2009/12/01/why-hyper-v-ca...